(Anarchism—Gr. anarc-hos—başsız, yetke tanımaz): Anarşi; başsızlık.

Her tür yetkeye tepki gösterip, aşırı tekçeciliği savunan bir davranış ve po­litik kuram. Anarşistler başıbozuk, başlarına buyruk bireyler olmakla birlikte kuramsal olarak toplumun, tümden dışında, ve düzen­sizliğini isteyen kişiler değillerdir. Düzeni ancak gönüllü olarak kurulacak işbirliğinde ararlar. Toplumu zorla düzene sokma, disip­lin altına alma fikrini ve bu yoldaki çabaları kişisel özgürlüğe bir saldırı sayıp onu kınar­lar. İnsanların, başkalarının haklarına saygı göstererek geniş bir bağımsızlık ortamında yan yana yaşamaya doğal olarak uygun yara­tıldıkları görüşünü savunurlar. Her tür zo­runlu yönetime çatar, devrimci olsun, tekçeci olsun, evrimci olsun, komünist olsun, her tür demokraside çoğunluk saltçılığın da bir aristokratın saltçılığından sadece daha az tiksinilecek bir şey olduğunu söylerler.

Ünlü anarşizm kuramcıları Rus, Peter Kropotkin (1842-1921); Fransız, Pierre Proudhon (1809-1965), ve İngiliz William Godwin (1756-1836), üçü de bütün hükümetle­rin yıkılmasını, ve kendi kendini yöneten, gönüllü olarak anlaşmış, küçük toplumların devletlerin yerini almasını istemişlerdir. Bu yüzden Kropotkin bir anarşist komünist sa­yılır. Proudhon ise tekçeci bir anarşisttir. Bir Rus Aristokratı iken anarşistliğe yöne­len Mikhail Bakunin de (1814-1876) yıldır­man (terörist) anarşisttir. Hükümetlerin ve kapitalizmin zorla yıkılmasını savunan Ba­kunin, barışçı sayılabilecek öteki anarşist kuramcılardan ayrılmış, ve "edimli propa­ganda" diye adlandırdığı saldırgan tutumu ile dünya düzenini bozma yolunda birçok ateşli ve militan anarşistleri esinleyip kralla­rın, kraliçelerin, cumhurbaşkanlarının, baş­bakanların prenslerin Öldürülmesi eylemle­rini başlatarak düzenin bozulmasına ve in­sanlar arasında düşmanlık ve kinin yayılma­sına yol açmıştır.