(Animism-—L. anıma- soluk, ruh): Canlıcılık; yaşayan ya da kendi-kendine devinen her doğal nesnenin içinde gizli bir güç ya da ruh olduğuna değin inanç üstüne kurulu ilkel din.

Bu adı İngiliz antropologu R.R. Marret koymuştur. İlkel insanlar devinen her nesnede var olduğunu saydıkları ruha da, Malenezya Dilinden alınma "Mana" adını vermişlerdir. İlkel Amerika yerlilerin­de bu ruha "Manitou" ve "Orenda" denil­miştir

Bu yalınç ve ilkel insanlar arasında Mananın önemi büyüktür. Onlara göre eroz­yonla yerinden oynayıp bir gün bayır aşağı yuvarlanan kayanın içindeki Mana onu de­vindirmiş; Toprağa düşen tohum içinde Ma­na bulunduğu için çimlenip bitki olmuş; Memeli hayvan, içindeki Manadan ötürü gebe olup yavru doğurmuştur. Güneşe ışıltı veren, yağmuru yağdıran, insan bedenine girip onu hasta eden ya da insana büyü yap­ma gücü veren varlık hep Manadır. Kimi doğal olayları kontrol ettiği sayılan Manayı elde edip her yarışı kazanmak için yarışçı­nın rakibi (düşmanı) öldürüp yiyerek onun içindeki Manayı kendi bedenine geçirmesi gerekmektedir.

Gerçek Animizm denen, animizmden türe­me din her biri bir başka alandaki olanakla­rı egemenliği altında bulunduran tekçe ruh­ların evreni yönettiklerini varsayan ilkel bir başka dindir. Bu dine göre, sözgelişi, gök­yüzünde egemen Özel bir ruh yağmur yağdı­rır; bir başkası güneşi kontrol edip ışık ve ısı dağıtır; daha başkaları da üremeyi, üretimi, türemeyi, hastalıkları kontrol eder.