YOZGAT'ta doğdu. İstanbul'a gelerek çeşitli memuriyetlerde bulundu.  II.Mahmut’un dikkatini çekerek Hariciye ve Dahiliye Nazırlıklarına getirildi (1837-1839). Kocaeli mutasarrıfı iken azledildi, Edirne'ye sürüldü. Padişaha sunduğu, şehzade Abdülhamid'in doğumu için yazdığı tarih hoşa giderek, İstanbul'da oturmasına izin verildi. Hac'ca gitti (1844); dönerken ölümü üzerine İskenderiye'de toprağa verildi. 

Beni senden ne zaman eyliyecektir âzâd

Seni ol zülfe esir eyliyen Allah gönül

Bulmadım bâdiye-i gamda refîk-ı müşfik

Gel seninle olalım biz yine hemrâh gönül 

Akif Paşa; Tanzimat nesrimizin ilk örneğini vermesi, eski nesrin ağır, resmî ve süslü üslûbunu bırakarak, sadeliğe yönelmesi önemlidir. Varlık yokluk felsefesine dayanan «Adem Kasidesi» bir şahsı değil de, bir fikri temel aldığı için edebiyatımızda dikkate değer bir yer tutar. Torununun ölümü üzerine yazdığı «Mersiye» hece ölçülü oluşu ve içtenliğile ayrı bir değer taşır.

Diğer eserleri: Tabsıra (Açıklama, 1839); Münşeat ü Eş'âr-ı Akif Paşa (Akif Paşa'nm Nesirleri ve Şiirleri, 1843); Muharrerât-ı Hususiye-i Akif Paşa (Akif Paşa'nın Özel Yazışmaları, 1883).