İSTANBUL da doğdu. Konya'dan İstanbul'a yer­leşmiş bir ailenin çocuğudur. Öğrenimi özeldir; kendi kendini yetiştiren­ler arasında sayılır. Bir süre memurluk yaptı (1866 -1870). «Tasvir-i Efkâr», «Terakki», «Hakaik - ül - Vekayi», gazeteleri «Letaifi Arar», «Diyojen», «Çın­gıraklı Tatar», «Hayal», dergilerine yazdı (1870 -1872). Namık Kemal'le arka­daşlarının kurduğu «Yeni Osmanlılar» gizli cemiyetinin özgürlük çalışmalarına katıldı. Şinasi, Namık Kemal, Ziya Paşa ve çevresindekilerle arkadaşlık etti. «İbret», «Hadika», «Sıraç», «Tasviri Efkâr» gazetelerini çıkardı. «Matbaa-i Ebüzziya»yı kurdu. Rodos adasına sürüldü (1873). Yeni Osmanlılar Tarihi'nde sürgün anıları etkilidir.

Ebüzziya Tevfik; Sultan Abdülaziz'in tahttan indirilip yerine I Murat'ın geçmesi üzerine affa uğradı (1876), «Yeni Osmanlılar» dorneğinin kurucuları arasında bulunduğu, Namık Kemal'in en yakın dostu olarak ünlendiği için, bu defa İkinci Abdülhamit'in hışmına uğrıyarak Konya'ya sürüldü. İkinci Meşrutiyet'in ilânı üzerine İstanbul'a dönebildi (1908). Antalya milletvekili oldu. İstanbul'da Öldü (27 Ocak). Ebüzziya Tevfik; yazar gazeteci, matbaacı olarak Tanzimat Edebiyatımıza büyük katkılarda bulunur. Ohbeşinci yüzyıldan kendi çağına kadar gelen nesrimizi, şiirimizi titiz bir emekle izler. Sinan Paşa, Fuzulî, Koçi Bey, Naima, Nedim, Kani, Hakkı Paşa, Koca Sekbanbaşı Mütercim Asım; Akif, Reşit, Fuat, Ethem Pertev,Ziya Sadullah Paşalar bir bir araştırı süzgecinden geçer. Binyüzellibeş gün Rodos sürgünü anıları; Şinasi, Namık Kemal, Ahmet Mithat, Ahmet Rasim ve yüzlerce edebiyatçı, politikacı ve yaşadığı günlerin olayları üzerine yazdıkları, edebiyat tarihimiz için eşsiz kaynaklardır.

Başlıca eserleri: Ecel-i Kaza (oyun, 1872;) Nümune-i Edebiyat-ı Osmaniye (nesir antolojisi, 1876); Cümel-i Müntahabe-i Kemal (1881); Duubu Emsal-i Osmaniye (1884); Müntehabat-ı Tasviri Efkâr (Tasviri Efkardan Seçmeler, Şinasi ile Namık Kemal'in onbeş kitaplık edebî, siyasî ve dil  konulardaki yazıları, 1885-1893); Lûgat-ı Ebüzziya (2 cilt, 1886); Takvim-i  Ebüzziya (1893-1898); Yeni Osmanlılar Tarihi (Tasvir-i Efkâr'da I 1909).