Türk bestecisi (İstanbul, 1942). İstanbul Belediye Konservatuvarı' nın Keman Bölümü'nde (Ekrem Ze­ki Ün'ün Öğrencisi oldu) öğrenim gördükten sonra (1963) Ankara Dev­let Konservatuvarı'na giren Okan Demiriş, sınıf atlayarak Yüksek Bö­lümü bitirdi. Bu arada öğretmeni Ekrem Zeki Ün'ün yönettiği or­kestralar eşliğinde konçertolar çal­dı ve resitaller verdi. 1965-1967 yıl­ları arasında yedeksubaylığını ya­parken, Anadolu'nun ritmik ve doğal müziğini inceleme olanağını buldu: İlk besteleri olan Pasinler Süiti (1966), Doğu Süiti (1966), Posof süiti (1969), Digor Süiti (1969), Hançerli Düzü Süiti (1969), bu askerlik yıllarının ürünüdür (Pasinler Süiti' ni Erzurum'da Çobandede dağında­ki bir tatbikat sırasında bestelemiş­tir). Daha sonra İstanbul Radyosu Senfoni ve Oda Orkestralarında gö­rev aldı; İstanbul Belediye Konser­vatuvarı, Türk Musikisi Konservatuvarı ve Atatürk Eğitim Enstitüsü'nde, armoni, teori ve keman dersleri verdi.1969'dan bu yana İstanbul Devlet Opera Orkestrası'nda "konsertmeister" olan Demiriş, İstanbul Devlet Opera ve Balesi yönetim ku­rulu üyesidir (1980-1981 yıllarında, aynı kuruluşun müdürü ve genel sa­nat yönetmeni olarak görev yapmış­tır). 

PİYANO KONÇERTOSU

Okan Demiriş'in 1971 yılında beste­lediği Piyano Konçertosu, alışılagel­miş klasik biçimlerin dışındadır. Pi­yano, yer yer, orkestranın içinden bir çalgı gibi ele alınmış, öbür çalgı­lar öne çıkmıştır. Başkemancıya önemli bir görevin düştüğü bu piyano konçertosunda, zaman za­man piyano ve başkeman ikili bir söyleşiye girer. 

IV. MURAT OPERASI 

Okan Demiriş'in 1977-1979 yılları arasında tamamladığı IV. Murat Operası, ilk olarak 1980 yılında İs­tanbul Devlet Operası'nda sahne­lenmiştir. Metnini Turan A. Oflazoğlu'nun yazdığı IV. Murat, sekizdakikalık bir uvertür ve üç saate yakın bir süreyi kapsayan üç perde için düzenlenmiştir. Armonik yapı olarak müzik, modal, atonal ve polimodal temellere dayanır. Başroldeki kişilerin değişen ruh yapılarına göre değişik tempolar kullanılmış ve birden çok leitmotiv (laytmotif) elde edilmiştir. 

Uvertür, yaylı çalgıların sunduğu gizemci bir İslâm ilahisiyle açılır. Vurma çalgılardaki mehter marşları ve "Genç Osman" ezgisinden kay­naklanan fırtınalı bir doruk, başlan­gıçtaki Doğu gizemi içinde söner. Birinci perde, ayaklanma ve karga­şayı duyuran mehter davuluyla açılır. Koro, kromatik geçişlerle olayı sunar. Sultan Murat, Hafız Paşa'yı asilere vermeyeceğini bildiren '"'Kullarım, vazgeçin" başlıklı buruk aryasıyla sesini duyurur. Bu perde, Kösem Sultan ile IV. Murat'ın lirikdüetini, ozan Nef i ile IV. Murat'ın düetini ve Hafız Paşa'nın umarsız çırpınışlarını sergileyen bir kuarteti kapsar; IV. Murat'ın "Tanrım güç ver bana" aryasıyla son bulur. İkinci perde, Recep Paşa ve Kösem Sultan'm düetiyle açılır. Recep Paşa'nın boğdurulması sırasında güçlü doruklara tırmanan müzik, Kösem Sultan'ın haremden yükselen aryasını duyurur. IV. Murat, Kur'-an'dan örnekler verip, ilahiler okuyarak halka yeni düzeni ve yasakla­rını açıklar. 

Üçüncü perde, fetihlerin coşkulu müziğiyle açılır. Murat'ın ozan Nef i ile düetini, "ölüm" aryası izler. Meyhanede geçen müziksiz bir bölümden sonra, IV. Murat'ın zafe­rim ve gücünü duyuran müziğin yanı sıra, içkiden ötürü zayıf düşmesi, çelişkiler içinde bir müzikle ortaya çıkar. "Ah çektiğim acı" başlıklı ölüm aryası ağır ve acılıdır