Küçük yaşlarda sesinin güzelliğiyle dikkati çeken Münir Nurettin Selçuk, ilk müzik bilgilerini özel dersler ala­rak edindikten sonra Kadıköy'deki Dar-ül-Feyz-i Musiki Cemiyeti'ne gire­rek (1915), burada başhanende olan Ayan Meclisi zabıt kâtibi Ethem Nuri Bey'den birçok şarkı meşketti.Bu ara­da Kadıköy Sultanisi'ndeki öğrenimi­ni sürdürdü. 1917'de Darülelhan'a (sonradan İstanbul Belediye Konservatuvarı)girdi ve Zekâizade Hafız Ah­met Irsoy'dan meşkederek repertuvarını genişletti. Aynı yıl. konserlere de katılmaya başladı. Tarım öğrenimi için gittiği Macaristan'dan, Mütare­ke sırasında İstanbul'a döndü. Ali Rifat Çağatay'ın başkanlığında Kadı­köy'de kurulan Şark Musiki Cemiyeti'nin kurucuları arasında yer aldı. Bu arada Üsküdarlı Bestenigâr Ziya Bey'den ders gördü. 1923'te mülazım (teğmen) rütbesiyle Mızıka-i Hüma-yun'a hanende (ses sanatçısı) olarak girdi, bir süre sonra Cumhuriyet ilan edilince, aynı rütbeyle Riyaset-i Cum­hur İncesaz heyetine geçti. 1926 da bu görevinden ayrılarak İstanbul'a döndü.

1927'de Paris'e giderek burada bir yıl süreyle şan, solfej ve piyano dersleri aldı. 1930'da sonradan Ses ve Dormen Tiyatroları adını alacak olan Fransız Tiyatrosu'nda Mes'ud Cemil, Ruşen Kam, Artaki Candan ve Nubar Tekyay eşliğinde, Batılı anlamda ilk konserini verdi, ölümünden on yıl ön­cesine kadar, yurt içinde ve yurt dı­şında bu tür konserlerini sürdürdü. 1942-1947 yılları arasında İstanbul Belediye Konservatuvarı İcra Heyeti'nde çalışan Münir Nurettin Selçuk, bu dönemde klasik besteleri plağa okudu. 1953 te aynı konservatuvarda  İcra Heyeti şefi oldu. Bu kurumda üs­lup dersleri de verdi. İstanbul Radyosu'nda Türk müziği danışmanlığı ve öğretmenlik görevlerinde bulundu. 1976'da, ölümüne kadar sürdüreceği İstanbul Türk Musikisi Devlet Konser­vatuvarı öğretim üyeliği görevine gel­di.

  Çok parlak bir sesi, klasik üslupta, zevkli bir okuyuş biçimi olan Münir Nurettin Selçuk'un 100 kadar beste­si vardır. Ayrıca, Sadullah Ağa, Alla­ttın Cenneti, Kahveci Güzeli gibi film­lerde hem oyuncu, hem de müzik yö­netmeni ve ses sanatçısı olarak çalış­mıştır.       

Eserleri: 

Rast nakış beste (lenk f ahte): Mehpâreler elinde kalmış şikeste gönlüm (güfte: Mustafa Nafiz Irmak);

Nihavent nakış yürük semai (yürük semai): Ruhsârına aybetme nigâh et­tiğimi (güfte: Fuzulî);

Rast mehter marşı: Vur pençe-i AB' deki şemşîr aşkına (güfte: Yahya Ke­mal Beyatlı);

Nihavent şarkı (devri-hindî): Yar sen­den kalınca ayrı (güfte: Niyazi Dam­la);

Nihavent şarkı (sofyan): Gezerken yağmurda, rüzgârda, karda (güfte: M. Faik Ozansoy);

Nihavent şarkı (semai): Bahçemde açılmaz seni görmezse çiçekler (güf­te: Faruk Nafiz Çamhbel);

Mahur şarkı (sofyan): Ne doğan gü­ne hükmüm geçer (güfte: Cahit Sıtkı Tarancı);

Mahur şarkı (müsemmen): Sâkıy ge­tir, getir yine, dünkî serabımı (güfte: Sultan Murat II);

Kürdilihicazkâr şarkı (yürük aksak): Rakkas, bu halet senin oynunda mı­dır (güfte: Nedim);

Kürdilihicazkâr şarkı: Endülüste Raks/Zil, şal ve gül, bu bahçede rak­sın bütün hızı (güfte: Yahya Kemal Beyatlı);

Sultaniyegâh şarkı (nîm-sofyan): Sen şarkı söylediğin zaman mevsimler de­ğişir gibi (güfte: İsmet Bozdağ);

Suzinak şarkı (devr-i hindi): Durma­dan aylar geçer, yıllar geçer, gelmez sesin (güfte: Fazıl Ahmet Aykaç);

Rast şarkı (sengin semai): Sevda ile dillendi bu son şarkı sesinle (güfte: Mustafa Nafiz Irmak);

Uşşak şarkı (düyek): Söyle sevgili, sevgili söyle (güfte: Vecdi Bingöl);

Segah şarkı (düyek): Rintlerin Akşa­mı / Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç (güfte: Yahya Kemal Be­yatlı);

Hüzzam sarfa (aksak): Sevdiğin dün­yâlar kadar, gel dese bir gün, gel de­se (güfte: Ümit Yaşar Oğuzcan);

Muhayyer şarkı (düyek): Çepçevre bahar içinde bir yer gördük (güfte: Yahya Kemal Beyatlı);

Mahur şarkı (yürük semai): Âşıka Bağdat sorulmaz, ufukları aşar gider (güfte: Vecdi Bingöl).