Müziğe küçük yaşlarda ilgi duyan Ke­mal Sünder 1950'de Heybeliada De­niz Lisesi'ne girdi, 1953-1954 yılların­da Harp Okulu öğrencilerine plakla açıklamalı klasik müzik konserleri dü­zenlerken, Hulusi Öktem'den de armo­ni ve müzik kuramı dersleri aldı. Aynı dönemde Piyano ve Orkestra İçin Kapriçyo başlıklı bir beste yaptı ve bu besteyi İstanbul Konservatuvarı Sanat Kurulu'na ileterek, seslendirilmesini istedi. Böylece Cemal Reşid Rey ile tanışmış oldu ve onunla birlik­te çalışmaya başladı. 1958'de, "ilk gerçek beste" olarak ni­telediği Op. 1 Prelüd Marş 'ı Cemal Reşid Ray, radyoda "Piyano Dünya­sında Gezintiler" programında çaldı ve plak olarak arşivlendi. Bu arada yurt dışından getirdiği yüzlerce par­tisyon ve orkestrasyon kitaplarını in­celeyerek, orkestra müziği yazımını geliştiren Kemal Sünder, Op. 1 Prelüd Mars'ı 1959'da orkestra müziği hali­ne getirdi. Bu yapıt, 1960'ta İstanbul Şehir Orkestrası tarafından Cemal Reşid Rey yönetiminde seslendirildi. 1964-1966 yılları arasında, Ankara' da Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'nda görev yapan sanatçı 1968-1970 yılla­rı arasında N.A.T.O. Koleji'nde ve N.A.T.O. Deniz Karargâhı'nda çalışır­ken, Roma, Malta, Norveç, Kanada, A.B.D. gibi değişik ülkelerde bulundu. Malta Senfoni Orkestrası için sipariş edilen müziği, yurda döndükten son­ra tamamlayarak İki Piyano İçin Konçertino 'yu oluşturdu. Yaşamının uzun yıllarını gemi komutanlıklarında geçi­ren Kemal Sünder, Kıbrıs harekâtla­rında da görev aldı. 1975'te kıdemli binbaşı rütbesiyle ordudan ayrıldı. 1977'den sonra bir süre ticaret gemi­lerinde uzak yol kaptanı olarak çalış­tı. 1978'de S.A.C.E.M'e (Müzik Yazar­ları, Bestecileri ve Yayımcıları Derne­ği) üye seçildi. 1982-1984 yılları ara­sında bir deniz kuruluşunun işletme müdürlüğünü yaptı. 1984'ten sonra da kendini bütünüyle beste çalışma­larına verdi.

BESTECİLİĞİ

Kemal Sünder'in yapıtları modal an­layış içindedir.Yer yer XX. Yy müziğinin getirdiği "dissonant" sesler ılım­lı bir çerçeve içinde duyulur. Beste yazarken kullandığı ölçüt, "yapı, analiz-sentez, ekonomi ve denge" ola­rak özetlenebilir. İlk çalışmalarında ritim ve orkestra paleti açısından Ce­mal Reşid Rey'in etkisinde kaldığı gö­rülür (Prelüd Marş, Ballad ve Piyano Konçertosu gibi). Op.l2'ye kadar olan bestelerinde biçimin özü etkilediği, biçimci-klasik bir yapı görülür. Özün biçimi belirlemeye başlaması Op. 12 Sonatina ile ortaya çıkarak, besteci­nin, gelişme dönemine geçişini sergi­ler. 1973'te piyano için yazdığı bu ya­pıt yedi dakikalık bir çalışmadır. Bes­teci ilk kez aynı yapıt içinde üç ayrı yazım üslubu denemiştir: Monodik, ritmik ve dik. İlk bölüm çokseslidir. Gelişmesiz ve birbirinden oluşturulan iki ana temanın işlenmesinden oluşur. İkinci bölüm, monodik bir piyano ya­zımı ile sürekli forte içinde tek bir te­mayı işler. Üçüncü bölümde, her iki bölümden daha yalın ve ritmik (staccato tuşe'li) bir piyano yazımı vardır. Bölüm ilk kısmın ana temasıyla baş­lar ve bundan üretilen yeni tema ile karşıt temanın işlendiği koda 'ya eri­şilir. Kodada dik a korlarla fortissimo bir nüans ve gene staccato tuşe gö­rülür.