Midilli'nin tanınmış ailelerinden olan Tanburi Ali Efendi, çocukluk yılların­da sesinin güzelliği nedeniyle hafız olarak ün kazandı. Genç yaşında İs­tanbul'a gelerek medresede öğrenim gördü, Enderunlu bestecilerden Latif Ağa'dan, Sütlüceli Asım ve Kanuni Rı­za Efendilerden şarkı meşk etti. Tanburi Küçük Osman Bey'den de tanbur çalmasını öğrendi. Bu çalgıyı çok iyi çaldığından Tanburi lakabıyla anıldı. Abdülaziz'in tahta geçmesinden son­ra Mabeyn-i Hümayun'a alınan Tan­buri Ali Efendi, sesinin güzelliği ve dinsel müzikteki bilgisinden dolayı gö­revinde yükselerek "kudüs" payesiy-le padişah imamlığına atandı. Abdülhamit II döneminde, 1885'te saraydan ayrılarak İzmir'e yerleşti, birçok öğ­renci yetiştirdi, yapıtlarının çoğunu da bu kentte besteledi. Müziğin klasik gelenekleri içinde ye­tişen Tanburi Ali Efendinin bestele­ri içten bir lirizmin coşkulu ve seçkin örnekleridir. Oğlu Tanburi Aziz Bey ve Manisalı Hafız Sâlis Efendi'nin no­taya aldıkları yapıtlarından ancak yüz kadarı günümüze gelebilmiştir. Şarkı formundaki bestelerinden başka çeşitli makamlarda peşrevleri, saz semaileri, vb. vardır.

Eserleri:

Bestenigâr şarkı (aksak): Sevdim se­ni gayetle ben ey bî-misl ü menendim. Evcârâ şarkı (sengin semai): Bir şuha gönül âşık olup derbeder oldu. Muhayyer şarkı (sengin semai): Fer­yada ne hacet yürü bend eyle dehâ­nın.

Isfahan şarkı (devr-i revan): Bezm-i aşkın her ne dem etsem tahattur ey civan.

Saba şarkı (devr-i hindi): Sabâ ahvâ­lim arz et sûy-i yâre. Şehnaz şarkı (aksak): Bir tarafdan âşıkı der u gam-ı yâr ağlatır. Hicaz şarkı (ağır aksak semai): Has­ret odı yakdı ciğerim, ey ruh-ı âlim. Hicaz şarkı (curcnna): Sevdâ-yı aşk ile dâim yanarım.

Hicazkâr şarla (aksak) Menendin yok gülüm bir mehlikâsm. Hüseyni şarkı (ağır aksak semai): Şemşîf-i nigâhınla vuruldum ciğerimden.

Hüseyni şarkı (devr-i hindi): Sen su­nup badeyi ben nûş edeyim. Hüzzam şarkı (aksak): Sevdim yine bir âfet gibi yâr.

Hüzzam şarkı (düyek): Bir dil düştü sana yârim âh bu dem. Karcığar şarkı (ağır aksak): Şîvene söz yok güzelsin.

Nihavent şarkı (ağır aksak semai): Bil­mem anı ben gelmedi misli bu diyâ-re.

Nihavent şarkı (curcuna): Ben âşık oldum bir güle.

Suzinak şarkı (düyek): Reva mı ey pe­ri gülmek.