Ailesi, küçük yaştayken İsviçre nin Cenevre kentine yerleşen, Birin­ci Dünya savaşı yıllarından sonra Paris'e geçen, ardından da Korfu adası yoluyla İstanbul'a dönen (1925) Abidin Dino, önce babası, sonra da annesi ölünce, küçük yaşta beliren resim sevgisinin ve yetene­ğinin de ağır basmasıyla Robert College'deki öğrenimini yarıda bıraka­rak karikatür ve resimle uğraşmaya başladı; Babıali çevresinde tanıdığı yazar ve çizerler arasında, kendi kendini yetiştirdi; basın dünyasına kısa sürede uyum sağladı. Çeşitli ga­zetelerde karikatürleri ve röportaj­ları yayımlandı (Halkın Dostu gaze­tesinde, Atatürk'ü konu alan, çizgi­lerle süslü röportajı, Atatürk'ün de beğenisini kazandı). 1933'te kurulu­şuna önayak olduğu D Grubu res­samlarının ilk sergisinde, desenleri­ni sergiledi. Cumhuriyetin onuncu kuruluş yılı nedeniyle Türkiye'ye ge­len, aralarında Sovyet sinemacısı Yutkeviç'in de bulunduğu bir Sovyet sinemacı topluluğunun bu desenleri ilgi çekici bulması üstüne, Lenin­grad'daki Len-Film stüdyolarından çağrı alan Dino 1934-1937 arasında S.S.C.B'nde belgesel film yönetmenliği konusunda araştırma­lar yaptı; öteden beri ilgi duyduğu sinemacılıkla ilgili bilgilerini geliş­tirdi; Ayzenştayn, Pudovkin, Yutkeviç, Meyerhold gibi ünlü sinemacı­larla tanıştı. 1937'de Paris'e giderek Tristan Tzara, Jean Cocteau, Gertrude Stein, Picasso gibi, dönemin ünlüleriyle ilişki kurdu.