1938'de İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'ne girerek Leopold Levy' nin atölyesinde çalışan ve öğrencilik yıllarında, Yeniler Grubu'nun toplu sergilerine katılan Haşmet Akal, 1946'da Akademi'yi bitirince resim çalışmalarını yoğunlaştırdı; üç yıl sonra da, kazandığı bir bursla Paris'e gitti. Orada Andre Lhote ve Fernand Leger'nin yanında kübist sanatın inceliklerini öğrendi; kısa bir süre de jean Metzinger'in yanın­da çalıştı. Türkiye'ye döndükten sonra İstanbul Şehir Galerisi'nde bütün resimlerini bir araya getiren bir sergi düzenledi (1954). 1955'te T.B.M.M 'nin duvarlarını süslemek amacıyla Anadolu'ya gönderilen ressamlar arasında Adana'ya gitti. Oradan dört büyük kompozisyon hazırlayarak döndü: Dadaloğlu; Tahtacılar; Adana'nın Kurtuluşu; Pamuk Toplayanlar. Dadaloğlu adlı çalışması, ölümünden çok kısa bir süre önce katıldığı 21. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde mansiyon kazandı (1960). Aynı resim, bir yıl sonra Milli Eğitim Bakanlığı tarafın­dan bastırılan sanat takviminde de yer aldı. Resim öğretmenliğiyle geçen kısa yaşamı boyunca, konusunu halk yaşamından alan resimler yaptı. Ölümünden bir yıl sonra (1961) Ankara'da Milli Kütüphane koleksiyonunda bulunan resimleriyle bir anma sergisi açıldı.

BİREŞİMCİ BİR TUTUM

Haşmet Akal'ın sanatını, Türkiye'de Yeniler Grubu'yla başlamışa olan toplumsal kökenli resimlerle bir arada düşünmek gerekir. Öte yan­dan, onun sanatı, biçime ve yapı ku­ruluşuna büyük önem veren 1930 kuşağının sanatçılarıyla da yakın­dan ilgilidir. Kübist-geometrik eği­lim, o dönemin birçok sanatçısı gibi Haşmet Akal'ın resimlerini de etki­lemiş, ayrıca, Paris'te gördüğü eğitim, bu etkileri sağlam bir temele oturtmasına da yardımcı olmuş­tur.