Orta öğrenimini yaptığı yıllarda Kayseri Halkevi'nde ilk resim ders­lerini alan (1947-1949) Özdemir Altan, bir süre ressam Halit Doral' in yanında çalıştı. 1956'da Güzel Sa­natlar Akademisi Resim Bölümü'ne girdi ve Halil Dikmen ile Zeki Faik İzer'in öğrencisi oldu. 1956'da bitir­diği Akademi'ye, 1961'de Resim Bö­lümü asistanı olarak atandı. Çeşitli topluluk ve dernek sergilerine katıl­dı. 1966'da Çağdaş Ressamlar Cemiyeti'nin" Yılın Genç Ressamı"ödülünü aldı. 1971'de 32.Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde ikincilik ödülü kazandı.

SANATI                        

 İlk dönem resimlerinde Uzakdoğu sanatına ve arkaik sanata yönelerek figüratif bir anlatımcılığı temel alan Özdemir Altan, daha sonra Anadolu mitolojisinin evrensel konularından hareket ederek çağdaş bireşimci görüşü benimsedi ve bu doğrultuda bir dizi resim yaptı. Figürü, leke ve benek anlayışı içinde eriterek, soyutlayıcı bir bakış açısını kişisel eği­limleriyle geliştirdiği bu çalışmala­rında, özgün bir resim beğenisinin sınırlarını zorladığı görülür. Aşağı yukarı 1970 yıllarının başlarına kadar uzanan bu dönem, fotoğraf gerçekçiliğinin mekanik biçim ve kompozisyon araştırmalarıyla daha çözümsel bir doğrultuda ele alındı­ğı son dönem resimlerine bağlanır. Özdemir Altan'ın bu dönemle bağın­tılı olarak yoğun biçimde halı çalış­malarına geçişi, tekniğe ilişkin araş­tırmalarının da özgün bir bölümünü oluşturur. Sanatçı, duvar halısı konusunda ilk bilgileri atölye hocası Zeki Faik İzer'den almıştır. İzer, daha 1955 yıllarında verdiği ders­lerde, pek az kişinin tanıdığı çağdaş halı sanatçısı Fransız jean Lurçat' dan söz ederek goblen tekniğini yeni bir görüş çerçevesinde ele aldığı yapıtlarını tanıtmıştı. Özdemir Altan' daki duvar halısı tutkusunun, bu ör­neklerden kaynaklandığı söylenebi­lir. 

Özdemir Altan, İstanbul Ticaret Sarayı süslemesi için yapmış olduğu halı önerisi geri çevrilince yılmayıp, bu konudaki çalışmalarını kişisel ça­balarına dayalı olarak sürdürdü. TRT'nin İstanbul Radyosu konser salonu fuayesi için açmış olduğu ya­rışmaya katıldı. Kolaj tekniğiyle ilk taslaklarını hazırladı; şartnamede istenen örnek, Gaziantepli bir kilim­ciye dokutturuldu. Özdemir Altan'ın bundan sonraki çabası, goblen tek­niğini kavramaya yönelik oldu. Önce, kilimin geleneksel tekniğini öğrenebilmek için, Anadolu'da bu tekniğin uygulandığı yöreleri geze­rek incelemelerde bulundu ve bir ay kadar Tatbiki Güzel Sanatlar Yük­sek Okulu'ndaki çalışmaları izleyerek.öğrendiklerini uygulama alanı­na koydu. Geleneksel kilim tekniğini çağdaş bir anlayışla, degrade tonlar ve değişik dokular düzeni içinde yeniden ele aldı. Önce küçük bir tezgâh kurdu, sonra bu tezgâhı ge­liştirdi. Dokuduğu halıları, resim çalışmalarının yanında Ankara ve İstanbul'da sergiledi.  

Kuşkusuz bu denemeler ve halı tek­niğine ilişkin uygulamalar, Özdemir Altan'ın ressamlığı ikinci plana attığı anlamına gelmez. Nitekim resim çalışmaları, 1970 yıllarında yöneldiği yeni eğilim düzeyinde ak­samadan sürmüştür. Bu resimlerin­de titiz bir sanatçı işçiliği, günümüz­deki makineleşmiş insanın dramıyla iç içe yansıtılır.