Türk bestecisi (Mersin, 1924). İlk- müzik derslerini ağabeyinden alan Nevit Kodallı, 1939'da Mersin Orta-okulu'nu bitirerek Ankara Devlet Konservatuvarı Kompozisyon Bölümü'ne girdi. Burada, Necil Kâzım Akses'in öğrencisi oldu, ayrıca, Ferhunde Er­kin ile piyano, Ernest Praetorius ve Ferit Alnar ile orkestra şefliği çalış­tı. Sınıf atlayarak, 1947'de Konvervatuvar'ın İleri Devre Kompozisyon ve Orkestra Şefliği Bölümlerini bitirdi. Aynı yıl Milli Eğitim Bakanlığı'nın sı­navını kazanarak Paris'e gitti. Ecole Normale de Musique'de Arthur Honegger ile kompozisyon, jean Fournet ile orkestra şefliği çalıştı. Özel olarak da Nadia Boulanger'nin öğrencisi ol­du.

1950-1952 yılları arasında gene Paris'te aralıksız seslendirilmek üzere on üç bölüm içeren Atatürk Oratoryosu adlı önemli yapıtını yarattı (epik tiyatro niteliğinde olup, solo, koro ve orkestra için yazılmış olan ve sözleri Cahit Külebi'nin dizelerine dayanan bu yapıt ilk kez, Atatürk'ün naaşının Anıtkabir'e aktarıldığı gün seslendi­rildi].

 1953 sonlarında Fransa'daki eğitimi­ni tamamlayarak yurda dönen beste­ci Ankara Devlet Konservatuvarı'nda kontrapımto (kontrpuan),füg, çalgı -bilgisi ve biçimbilgisi öğretmenliğine atandı. 1954-1955 yıllarında Ankara Radyosu'nda "tonmeisterlik" görevin­de bulundu. Bu arada Van Gogh'un resim sanatından etkilenerek bestele­diği beş tabloluk Van Gogh operası (1954-1956] ilk kez 1957'de Ankara Devlet Operası'nda sahnelendi. 1955'te Ankara Devlet Opera ve Balesi'ne geçen besteci, bu kurum için­de orkestra şefliği, genel müzik direk­törlüğü ve bale yöneticiliği yaptı. Nevit Kodallı'ya 1981'de Türkiye Cumhuriye­ti Devlet Sanatçısı unvanı verilmiştir. 

BESTECİLİĞİ

Nevit Kodallı'nın bestecilik çalışmala­rı üç türde ele alınabilir: Türk folklo­runun kişiliğini yansıtan, halk ezgile­rinin ritimlerinden kaynaklanan çalış­malar (Atatürk Oratoryosu, 1950-1952; Birinci Yaylı Çalgılar Kuarteti, 1947; vb.); halk türkülerinin renklerini taşıyan, ama çoksesli ola­rak doğan ve halkı çoksesliliğe alıştır­mayı amaçlayan yapıtlar (Telli Turna, 1969; Ebru, 1971; Güzelleme, 1974; vb.); bütün bunları özümseyip, kendi düzeyini ortaya koyan yapıtlar (İkin­ci Yaylı Çalgılar Kuarteti, 1967; vb.). Nevit Kodallı, müzik tarihindeki he­men bütün akımların getirdiği anlatım gücünden ve her dönemin teknik de­ğişikliklerinden yararlanmıştır. Bestecinin 1983'te tamamladığı Viyolonsel Konçertosu'dur. "Hızlı-Çok ağır-Hızlı" bölüm başlıklarını taşıyan bu yapıt, geleneksel müziğimizin so­yutlanmış, evrensel bir simgesini ta­şır.

Eserleri 

Solo için: Piyano Parçaları (1945); Ostinato (çocuklar için piyano parçala­rı, 1946); Piyano Sonatı (Ferhunde Er­kin için, 1950); Poema (solo keman için, 1954).

İkililer: Poemler (ses ve piyano için, 1946); Liedler (ses ve piyano için, 1946);Benzetmeler (Pastiches) [ses ve piyano için, 1949]; Garip Şarkılar Al­bümü (ses ve piyano için, 1958).Oda orkestrası için: Passacaglia ve Füg (yaylı çalgılar için, 1945); Birin­ci Kuartet (yaylı çalgılar için, 1947); Sinfonietta (yaylı çalgılar için, 1949); İkinci Kuartet (yaylı çalgılar için, 1966); Telli Turna (küçük orkestra sü­iti, 1969); Güzelleme (küçük orkestra süiti, 1969); Ebru (piyano ve yaylı çal­gılar için, 1971). 

Büyük orkestra için: Süit (1946); Senfoni (1947-1949).

Opera-oratoryo-bale-kantat ve tiyal ro müzikleri: Atatürk Oratoryosu (solo, koro ve büyük orkestra için 1950-1952); Van Gogh Operas (1954-1956); Antigone (bale panto mim, 1958); Gılgameş (dört perdeli dramatik opera, 1962-1964); Cumhuriyet Kantatı (solo, koro ve orkesta için, 1973); Hürrem Sultan (iki perde lik bale, 1975-1976); Sultanahmel Anıtkabir ses ve ışık müzikleri; tiyatro ve film müzikleri. Solo ve orkestra için: Benzetmeler (1949; şan ve orkestra için uyar lanmıştır); Viyolonsel Konçertosu (1982-1983).Eşliksiz koro için: Beş Halk Türküsi (karışık koro için, 1962).