|
Besteciler -
Yabancı Besteciler
|
|
Bir müzik öğretmeninin oğlu olan Giacomo Puccini iki yüzyıldır müzikle uğraşan bir aileden geliyordu. Babasını küçük yaşta yitirince ilk müzik derslerini babasının öğrencilerinden aldı. Pisa da Verdi'nin Aida 'sını gördükten sonra, opera bestecisi olmak istedi. Milano'da opera bestecisi Ponchielli'nin öğrencisi oldu ve orada ilk operalarını (Le Villi, 1884: Edgar, 1889) verdi. Artık müzik çevrelerinin dikkatini çekmeye başlamıştı. Büyük bir başarı sağlayan Manon Lescaut (1893), ardından da La Boheme (1896) adlı operalarını besteleyen müzikçi İtalyan müzikseverlerine kendini kabul ettirdi; art arda Tosça (1900) ve Madame Butterfly'ı (1904) besteledi. 1907'de A.B.D'ne giderek La Fanciulla del West (Altın Batının Kızı, 1910) ile Metropolitan Operası için birer perdelik İl Tabarro, Suor Angelica ve Gianni Schicjhi operalarından oluşan İl Trittico' yu (1918) hazırladı. Sağlığı giderek bozulmaya başlayan besteci son yapıtı Turandot' u bitiremeden öldü. Partisyonu Franco Alfano tarafından tamamlanan Turandot, 1926'da Toscanini'nin yönetiminde Scala'da yorumlandı. Operalarından başka bir Senfonik Prelüd(1876), bir Missa (1880), bir Senfonik Capriccio (1883), piyano ve org için çeşitli parçalar ve bir Requiem (1905) bestelemiş olan Puccini yapıtlarının konusu ve işlenmesi bakımından İtalyan operasındaki gerçekçilik akımının başlıca temsilcisi oldu. Yaşadığı dönemin müzik anlayışına uygun olarak beste tekniğinde yeniliklere yer vermekten kaçınmadı. Debussy, Stravinski, Schoenberg gibi bestecilerin teknik ve estetik açıdan özelliklerini göz önünde tuttuysa da bunlardan önemli ölçüde etkilendiği söylenemez Puccini, operalarında daha çok kendine özgü ve "geç romantik" olarak nitelendirilebilecek bir anlatım biçimini yeğlemiştir.
|
