Rus bestecisi.   İlk müzik ve piyano derslerini anne­sinden alan Sergey Rahmaninov, Mos­kova Konservatuvarı'nda öğrenim gördü; genç yaşta virtüöz oldu, aynı zamanda da  Çaykovski'nin etkisinde besteler yapmaya başladı. Moskova' da önce Mamontov Tiyatrosu'nun, da­ha sonra da Bolşoy Tiyatrosu'nun or­kestra yöneticiliğini üstlendi. 1917 Devrimi sırasında Paris'e giden müzikçi, bir süre İsviçre'de kaldıktansonra 1936'da A.B.D'ne yerleşti ve ya­şamının sonuna kadar orada kaldı. Yaşadığı dönemdeki müziğin evrimi­ne ilgisiz kalan Rahmaninov, lirizm dolu ve ezgisel buluşlar açısından ol­dukça zengin yapıtlar oluşturdu. Kendisini üne kavuşturan Prelüd'den (1891) sonra, piyano için çok sayıda parça besteledi (16 moments musicaux Chopin'in ve Corelli'ninbir tema­sı üstüne Çeşitlemeler; Rus Temaları Üstüne Rapsodiler; iki dizi Prelüd; vb).  

1892'de tek perdelik bir opera (Aleko) yazan bestecinin ayrıca 4 piyano konçertosu (1891'den 1926'ya kadar), Paganini'nin Bir Teması Üstüne Rap­sodi (1934) adlı çalışması, orkestra için üç senfonisi (1895, 1907, 1936), senfonik şiirleri (Prens Rostislav, 1891; Kaya, 1893; Ölüler Adası, 1909; Senfonik Danslar, 1940), oda müziği, kantatları, vb. vardır. Ama besteci daha çok piyano müziği alanında ça­lıştı ve kendine özgü güç bir teknik oluşturdu. Çaykovski'nin izinden yü­rüyen Rahmaninov'un Rus geleneğin­den etkilendiği, ama aynı zamanda Fransız izlenimcilerin etkisinde de kaldığı görüldü. Duygulu müziği XIX. yy. Rus romantizminin simgesi haline gelmiştir.