Rus bestecisi (Tihvin, 1844-Liyubensk,1908).On iki yaşında Petersburg'daki Deniz Harp Okulu'na giren Nikolay Andreyeviç Rimski Korsakov, döneminin pek çok müzikçisi gibi önceleri müzikten apayrı bir alanda eğitildi; ama kü­çük çaplı da olsa piyanocu Canilla'yla müzik çalışmaları yapmayı ihmal et­miyordu. 1861'de Mili Balakirev'le (1837-1910) tanıştıktan sonra, onun müzik alanındaki görüşlerinden etkilendi ve böylece önünde yeni ufuklar açılmış oldu. Bununla birlikte, 1862'de okul gemisiyle üç yıllık bir dünya turuna çıktı. Ülkesine döndü­ğünde, subaylıktan istifa ederek müziğe yöneldi. Sırasıyla Üç Rus Teması Üstüne Çeşitlemeler (1866), Sadko (1867), Antar (1868) ve Korkunç İvan ı (1873) yazdı. Petersburg Konservatuvarı tarafından kendisine bir serbest beste sınıfı verildi. Kendi kendini ye­tiştirmesi sırasında doldurulmamış boşluklar olduğunu fark eden beste­ci, Çaykovski'yle bağlantı kurdu ve on­dan, mektuplaşma yoluyla, füg ve kontrapunto tekniğini öğrendi. Bun­dan sonra zengin Bielayev'in çevre­sinde toplanmış olan ve aralarında Liadov, Glazunov, Çerepnin. gibi genç kuşak müzikçilerinin bulunduğu top­lulukta Rus müzik okulunun önderi olarak ortaya çıktı. 1889 sergisi için Paris'e giden Rimski-Korsakov, Fransız müzikçileri­nin orkestra rengi açısından üst dü­zeyde, folklor ve Doğu etkilerinden esinlenen temalar bakımından zengin olan Rus sanatını öğrenmelerini sağ­ladı.

Rimski-Korsakov her şeyden önce bir orkestra adamıdır. Orkestralama et­kileriyle, tınılarla oynamayı çok iyi bi­lir. Orkestra yapıtlarından, senfonik şiirlerinden (Antar, Sadko, Şehrazat) taşan o incelik ve zariflikte gene de belli bir soğukluk vardır. Rimski-Korsakov, kendisini belli bir kişilik içinde hayranlıkla seyreden tutkulu bestecilerden değildir, işlediği konu­yu, armoni ve orkestra renkleriyle süslemekle, ezginin tatlılığına kendi­ni kaptırmakla yetinir. Ayrıca viritiözlüğün de etkisine kapıldığı olur (ispanyol Kapriçyosu). Efsanelere her zaman için ilgi duyan Rimski-Korsakov, senfonik şiirlerinde ve hat­ta operalarında (Mayıs Gecesi, Kar­ların Kızı) bunlardan yararlanmıştır.

Konularının gizemini korumada en iyi yöntemin müziğe tiyatro karıştırmak olduğunu anlamıştır. Rimski-Korsakov'un yazdığı on üç opera ilginç olduğu halde, teknik başarıları, sözge­limi bir Musorgski'nin Boris Gndunoy'uria egemen olan o çarpıcı parıl­tıdan yoksundur. Bununla birlikte Mozart ve Salieri 'den Altın Horoz 'a ka­dar olan yapıtlarında, olanak ve yapı açısından araştırma isteği göze çar­par.