|
Besteciler -
Yabancı Besteciler
|
|
Genç yaşta piyano çalmaya başlayan Camille Saint-Saens, yedi yaşındayken Stamaty ve Meleden'in öğrencisi oldu; on bir yaşında Pleyel salonunda ilk konserini veren sanatçı Konservatuvar'da Reber ve Halâvy'nin beste dersleri ile Benoist'nın org derslerini izledi.Genç yaşta önce Saint-Merri, daha sonra da Madeleine'e (1858) orgcu olarak atandı ayrıca Ecole Niedermeyer'de öğretmen olarak görev aldı ve burada Faure'nin de hocası oldu. Fransız yenilenme hareketine bağlanan Saint-Saens, 1871'de Bussine ile birlikte çalışarak Societe Nationale de Musique'i (Ulusal Müzik Kurumu) kurdu. 1886'da, Vincent d'İndy burada yabancı müzikçileri tanıtmca, bu kuruluştan ayrıldı; 1881'de Güzel Sanatlar Akademisi'ne kabul edildi ve böylece resmen tanınmış oldu. Geniş bir kültüre sahip olan müzikçi kendisini seçmeci olarak tanımlamıştır. Verimli bir sanatçı olduğu yapıtlarında tam bir eşitlik aramamak gerekir; gerçekten de sanatı son derece sağlam, yetkin bir müzikçi ve virtüöz olan Saint-Saens çok çeşitli ve sayısız hayranlıkların etkisinden kendini kurtaramamış, şaşırtıcı ve inanılmaz kolaylıkla en değişik üslupları özümlemeyi bilmiştir, oysa gerçek yaşamda geçinilmesi güç, alaycı bir kişiliğe sahipti. Saint-Saens çok yolculuk yapmış bir müzikçidir, bütün yaşamı Fransa'da ve yabancı ülkelerde yaptığı gezilerden etkilenmiştir; kararsızlığı (şiddetli bir Cermen karşıtı olmadan önce ateşli bir wagnerciydi) müzikdışı etkinliklerine de yansımıştır; sanatçı çeşitli dergilere katkıda bulunmuş, makaleler, kitaplar, şiirler ve tiyatro yapıtları yazmıştır. Yapıtları çoğu zaman eleştirilere konu olmuştur; geçmişin etkileri müziğinde zaman zaman soğuk bir akademicilik havası yaratmıştır; bununla birlikte değişik türlerdeki bazı ürünleri haklı olarak ün yapmıştır. Bunlar arasında dramatik yapıtlar (Samson ve Dalila), senfonik şiirler (Ölüler Dansı, Cezayir Süiti), senfonik müzik (üç senfoni, konçertolar), dinsel müzik ve oda müziği (Hayvanlar Karnavalı) sayılabilir.
|
