On dokuz çocuklu bir öğretmenin on ikinci çocuğu olan Franz Schubert, birlik kurmaya çalışan ve siyasal, ik­tisadi, sanatsal açıdan da kalkınma döneminde olan bir Almanya'da dün­yaya geldi. Edebiyat alanında yetiş­miş Geothe, Hoffmann, Heine gibi us­talar bu XIX. yy'ın başlangıç döne­minde müzik sanatını büyük çapta et­kilemişlerdi. İşte böyle bir ortamda, genç Franz önce Lichtental müzik şa­pelinde, şan, org ve keman çalıştı. Se­sinin arılığı sayesinde, imparatorluk şapeline yatılı öğrenci olarak girdi, orada Salieri'nin öğrencisi oldu ve Gluck'un sanatını yakından tanıma fırsatını buldu. Sesi değişmeye başlayınca, 1812'de şapelden ayrılarak ba­basının görev yaptığı okula yardımcı öğretmen olarak girdi. Büyük tutkula­rın yer almadığı bu ilkokul öğretmen­liği döneminde, besteci kendini yoğun bir müzik çalışmasına kaptırdı; 1815'te henüz 18 yaşındayken iki sen­foni, iki sonat, iki dörtlü, missalar, operalar ve Liedler yazmıştı. Schubert bir süre sonra eğitimcilikten vazgeçmeye karar verdi. Onun bu ka­rarında biraz da, kendisine mali yar­dım sağlayan dostu von Schober'in payı vardı. Von Schober sayesinde ta­nıdığı Michael Vogl, Shubert'in Liedler'ini yorumladı.

Bestecinin Viyana'daki yaşamı olduk­ça dingindi, bir yandan beste yapıyor, öte yandan da akşamlarını Schober, Spaum von Sonnleithner gibi yazar­lar, ressamlar, ozanlar arasında geçiriyordu.1818 ve 1824 yaz ayların­da, Esterhazy kontunun kızlarına mü­zik dersleri verdi (bu arada kontun büyük kızma âşık olduğu söylenir]. Çok az yolculuk yapan Schubert, her şeye karşın özgürlüğüne çok düşkün­dü; bu yüzden de saraydaki orgculuk görevini kabul etmedi; yapıtlarının bü­yük bir bölümü yayımlannlamış oldu­ğu ve yalnızca 1827'te bir tek konser verebildiği (Liedler,Mi Bemol Üçlü ve Re Minör Dörtlü) halde besteci yayım­cılarının kendisine ödedikleri ücret­lerle geçindi. 1828'de tifüse yakalana­rak öldü ve isteği üstüne Wâsching'e Beethoven'in yanına gömüldü. Schubert'in sözgelimi bir Schumann gibi edebiyat kültürü olduğu söylene­mez. Schubert her şeyden önce içten­likle davranan bir müzikçi, şaşırtıcı bir melodi uzmanıdır, yalınlık, arılık açısından bel canto'ya sırtını dönerek halk kaynaklarından yararlanmıştır.