Asıl adı Donato d'Angelo Lazzari olan Bramante, daha önce Floransa' da Brunelleschi'nin yaptığı gibi, Rö­nesans'ın ilkelerini ortaya koyarak, italyan mimarisinin evrimi içinde belirleyici rol oynamıştır. Ortaya koyduğu yapıtların değerini kısaca özetlemek için, amansız düşmanı Michelangelo'nun şu sözlerini anım­satmak yeterlidir: "Bramante'nin, Eskiçağ'dan günümüze adı anılacak en büyük mimarlardan biri olduğu­nu kimse yadsıyamaz." Urbino'daki atölyelerin hümanist ortamı içinde yetişen Bramante'nin yaşamı ve eğitimi konusunda pek bilgi yoktur. Yapıtlarında, birbirin­den kesinlikle ayrılmış iki üslup gö­rülür: Lombardiya döneminin süslü üslubu; Roma döneminin klasik üslu­bu.

Milano'da 1479 yılında Ludovico il Moro'nun hizmetine girdiğinde re­sim alanındaki ünü iyice yaygınlaş­mış olan Bramante, mimar olarak, yirmi yıl boyunca, yerel geleneğe bağlı kalmış olan Lombardiya kent­lerinde, Floransa'daki Rönesans ha­reketinin yeni mimarlık anlayışını kabul ettirmeye çalıştı (üslubu, çokrenkli süslemeye geniş yer veren gotiklombard üslubuyla uyuşur). 1483'ten sonra on yedi yıl kadar Leonardo da Vinci'yle aynı yörede yaşayarak, bu süre içindeki verimli düşünce alışverişinden yararlan­mayı ve gelecekteki yapıtlarına yön vermeyi bildi. 1500'de Roma'ya giderek, eski anıtları inceleyip, ya­pımlarında egemen olan ilkeleri ve havayı öylesine hızlı özümledi ki, ilk yapıtı Tempietto di San Pietro in Montorio'yla, sanat tarihinin dönü­şüm noktalarından birini ortaya koydu. Etkileyici yalınlığının bütün güzelliği orantılarının matematiksel uyumundan gelen ve Rönesans mimarlığının başlangıcı sayılan bu başyapıt sayesinde, ömrünün sonu­na kadar Roma'daki bütün sanat et­kinliklerine egemen oldu (bu arada genç Raffaello da, Bramante'nin ya­nında çalışmalara ortak oluyor ve Leonardo da Vinci'nin Bramante'yi etkilemiş olduğu gibi, Bramante de Raffaello'yu etkiliyor, ona ustalık ediyordu). 1503'te papalık tahtına çıkan Julius II tarafından Vatikan Sarayı'nda değişiklikler yapmakla ve yeni San Pietro bazilikasının ya­pımıyla görevlendirildi. Vatikan Sa­rayı'nda San Damaso avlusundaki yapıları ve eski sarayı Belvedere avlusuna bağlayan 300 metrelik cepheyi yaptı (bu düzenlemeler daha sonra XVII. yy'da Bernini ta­rafından değiştirilmiştir); ama San Pietro bazilikası için düşündüğü ta­sarıları gerçekleştiremeden öldü.