|
Genç yaşta, Paris'te tiyatro dekoru hazırlayan bir atölyeye giren Jacques-Louis Daguerre, mimari ressamı Charles Bouton'la birlikte 1822 yılında Château d'Eau (Paris) yakınlarında, bir diorama gerçekleştirdi: îki arkadaş, bir dizi tuvali değişik biçimlerde ışıklandırarak çok çeşitli optik etkiler elde etmeyi başarmışlardı. 1839 yılına kadar büyük ilgi gören çalışma, o tarihte çıkan bir yangın sonucu yok oldu. Daguerre dekorlarını karanlık odadan yararlanarak hazırladığından, fotoğraf sanatının atası sayılan Joseph Nicephore Niepce'in çalışmalarından haberi olur olmaz, buluşlarından yararlanmak amacıyla, onunla bağlantı kurmak istedi: İlk olarak, 1827 yılında Paris'te karşılaştılar. Niepce başlangıçta kararsızdı ama, 1829'da, mali durumu iyice kötüleştiği için, Daguerre'in kendisine önermiş olduğu ortaklık teklifini kabul etmek zorunda kaldı. Ortaklık anlaşmasına göre, Niepce buluşunu (helyografi), Daguerre de ustalık ve sermayesini ortaya koyuyordu. Uzun bir yazışmadan sonra 1833 yılında Niepce öldü; ama bu arada buluşunun en ince(ayrıntılarını Daguerre'e açıklamış, araştırmalarının Daguerre tarafından sürdürülmesini istemiş, ayrıca helyografi elde etme yollarının kolay laştırılması ve buluşun piyasaya sürülmesi işini de Daguerre'e bırakmıştı. 1838 yılında Daguerre, adıyla anılan (dagerreyotipi) yeni bir fotoğrafçılık yöntemini açıkladı; bu yönteme göre karanlık odada elde edilen resimler,gümüş iyodürle kaplı gümüşlü bakırdan bir levha üstünde tespit ediliyordu. Fizikçi François Arago'nun, Bilimler Akademisi'nin dikkatini Daguerre'in bulduğu yöntem üstüne çekmesiyle, 1839 yılında buluş, Fransız hükümeti tarafından satın alındı.
|
