|
Fransız gravürcüsü, desinatörü ve ressamı (Strasbourg, 1833-Paris, 1883). Bir mühendisin oğlu olan Gustave Dore'nin on bir yaşında ilk taşbasmaları yayımlandı. Philipon'un çıkardığı Journal pour rire için karikatüre kaçan mizah dolu bir dizi resim hazırladı. 1849'da babasının ölümünden sonra, çeşitli romanlar için yaptığı desenlerle adını duyurdu; daha sonra, yaptığı çeşitü resimlemelerle büyük üne kavuştu. Rabelais illustre'yle (Resimli Rabelais, 1854), resimlemeci olarak düşgücünün zenginliğini ve olağanüstü verimliliğim gözler önüne seren yapıtlar dizisinin ilkini ortaya koydu. Balzac'ın Contes drolatiques (Eğlenceli Masallar, 1855), Eugene Sue'nun Le Juif errant (Serseri Yahudi, 1856), Dante'nin İlahî Komedya (1861), Cervantes'in Don Kişot (1863) yapıtlarını hayranlık uyandıran, ama pek alışılmamış bir yaratım" gücüyle resimleyerek, destansı yüceliğe ölçüsüz bir güldürü öğesi katmayı başardı. Ayrıca Perrault'nun Masallar'ını (1862), Milton'ın Kayıp Cennet'ini (Paradise Lost, 1865),LaFontaine'nin Masallarını (Fables, 1867) resimledi. Gustave Dore kendisini her şeyden önce bir ressam saymış, ama tablolarında desendeki yetersizlik, hareketlerdeki tumturaklı abartma ve kompozisyondaki beceriksizlik nedeniyle pek başarılı olamamıştır. Bununla birlikte, büyük boyutlarda yapmış olduğu birkaç tablosu oldukça beğenilir: Alma Savaşı (1855), Yeşil Halı (1867), Dönme (1868), Orpheus'un ölümü (1879). Yaşamının son yıllarında heykel yapmaya başlayan sanatçının, resimlemelerinde görülen başarılı yanlar ve eksiklikler, bu yapıtlarında da gözlenir.
|
