Ressam Jacques Villon ile heykelci Duchamp Villon'un kardeşleri olan Marcel Duchamp, çok genç yaşta, resimdeki geleneksel kurallardan koptu; 1911'den başlayarak gerçek­leştirdiği kübist doğrultuda tablola­rıyla dehasını ve yeteneğini ortaya koydu: Trendeki Üzgün Genç Adam; Hızlı Çıplaklarla Çevrili Kral ve Kra­liçe; Gelin. Özellikle 1912'de yaptığı ve 1913'te New York'ta Armory Show'da sergilediği Merdivenden İnen Çıplak adlı yapıtıyla şimşekleri üstüne çekti: Resimde hareket halin­de iç içe geçmiş beş insan görüntüsü yer alır; sanatçı hem görünen şeyi parçalara ayırmış, hem de hareketi ayrıştırmış ve her parçanın kendi hareketini vermeyi denemiştir. Daha sonra New York'a yerleşen

 Marcel Ducnamp, araştırmalarını tek başına sürdürdü. Bu dönemde, yani 1912'den 1923'e (yapıtıbitirme­den bıraktığı tarih) kadar, Grand Verre (Büyük Cam) adlı yapıtı üs­tünde çalıştı: Bekârları Tarafından Çırılçıplak Soyulan Gelin. "İnsan­daki istek duygusunun gizemli ve mekanik destanı" olarak tanımla­nan bu yapıt değişik bölümlerden oluşur. Duchamp burada yalın bir gözlemden hareket etmiştir: Üç boyutlu bir nesne iki boyutlu bir göl­ge verir; öyleyse, üç boyutlu bir nes­ne de dört boyutlu bir başka nesnenin gölgesidir. İşte Gelin, bu anlayış içinde gerçekleştirilmiştir. 1914'ten başlayarak bir yandan en önemli yapıtı üstünde çalışırken, öte yandan da readymade (hazır-yapıt) diye adlandırdığı elde yapılmış gün­delik eşyaları sanat yapıtı olarak sunmakla Dada hareketinin haber­cisi oldu. Daha sonra, yeni ve daha değişik ready-made'ler yaptı: "Bir Rembrandt'tan ütü tahtası gibi yararlanmak"; "Leonardo da Vinci' nin Mona Lisa adlı tablosunun bıyık ve sakal eklenmiş biçimi" (1919); içi şekere benzer beyaz mermer parça­larıyla doldurulmuş kuş kafesi (Why not sneeze? Neden aksırmamalı?). Bu etkinliğin dışında, sinemaya yö­nelik optik araştırmalar (1935'te sunulan optik diskler) ve Rrose Selavy (1939), Marchand du sel (Tuz Satıcısı,' 1959) gibi yapıtlarda topla­dığı görsel araştırmalar gerçekleş­tirdi. Ayrıca, "nesnel raslantıyla" da ilgilendi: Üç Standart Stopaj adlı yapıtı, dar ve uzun üç cam levhadan oluşur; levhaların üstüne raslantısal olarak üç dikiş ipliği düşürülmüştür (yapıt, Gelin'deki saydam cam üstüne boyanmış kalay parçalarını anımsatır).  

Otuz yıl boyunca her türlü yaratıyı ve sanat tüccarlarına karşı bi tutum alan Duchamp, dadacılık gerçeküstücülük, pop'art gibi akımların arasında özgünlüğünü koru muş, bir bakıma kendiyle özdeş kal mıştır. Her türlü etkiden uzak olan iç evriminde, dadacı başkaldırımı öğelerine (ilke ve önyargılarda! uzak durma), büyük bir ilgisizlik v güçlü bir mantık çerçevesi içindi "yapma" ve "yıkma" özgürlüğüm raslanır. "Çözüm yoktur, çünkü sorun yoktur".