Resimle ilgili ilk bilgilerini aile çevre­sinde edinen Sir Joshua Reynolds on sekiz yaşındayken Londra'da portre ressamı Thomas Hudson'un (1701 -1779) yanına çırak olarak girdi. İki yıl sonra, ustasıyla arası açılınca, doğdu­ğu kente döndü. Bu genç yetenek Plympton çevresinde yaşayan kırsal çevre kibarlarına kendini kabul ettiremedi. Yalnız aralarından biri olan komodor Keppel'le dostluk kurdu; de­nizci, Reynolds'ı gemisine alarak onun 1749'da Mallorca'ya gitmesine yar­dımcı oldu. Buradan İtalya'ya geçen ressam, Roma'ya giderek 1750'den 1752'ye kadar bu kentte kaldı ve Michelangelo, Raffaello'nun yapıtlarını olduğu kadar Correggio ve Carracci' lerin yapıtlarını da inceledi. 1752'de Floransa, Parma, Bologna, Venedik ve Paris'e yolculuk yaptıktan sonra İngil­tere'ye giden sanatçı 1753'te kesin olarak Londra'ya yerleşti.

İNGİLİZ SOYLULARININ RESSAMI

Amiral Keppel'in Portresi'yle (1754) Reynolds bundan böyle elindeki ola­nakların neler olduğunu biliyordu; bu­nunla birlikte 1753'ten 1760'a kadar, aristokrasinin gözde portrecisi olma­sını sağlayacak ve Hogarth'ın sanatı ile Ramsay'in üslup araştırmalarının uzantısını oluşturacak olan bir İngiliz okulunun önderi olmasına yol açacak üslubu geliştirdi.

Reynolds'ın üslubunun başlıca özelli­ği, esin kaynaklarının çok çeşitli olma­sından doğmuştur; gerçekten de Tiziano, Bassano, Correggio, Rembrandt' tan etkilenmiş olan sanatçı, zaman za­man oldukça kişisel bir çeşit bireşimi yapmayı başarmıştır (Georgina, Lady Spencer ve Kızı, 1759-1761). 1760 yıl­ları boyunca ressamın çalışma tarzı­nın Bolognalı ustaların etkisiyle değiş­tiği görüldü.