Orta halli bir ailenin çocuğu olan Georges Pierre Seurat, genç yaşta bele­diyeye ait bir okulda resim öğrenimi gördü; 1878'den 1879'a kadar da, Gü­zel Sanatlar Yüksek Okulu'nda In­gres İn eski bir öğrencisi olan H.Lehmann'ın öğrencisi oldu. Montauban ustasının (yani İngres) yapıtlarını kop­ya etti, düzenli olarak Louvre'a girip çıktı. On iki ay süren askerlik dönemi (Ekim 1879-Ekim 1880) sırasında Brest'te askerlik ve sokak yaşamıyla ilgili resimler yapma fırsatını buldu. Paris'e döndükten sonra, Eugene Chevreul'ün (1786-1889) yapıtından (la Loi du contraste simültane des couleurs [Renklerdeki Eşzamanlı Karşıt­lık Yasası], 1839) ve Dove, Helmholtz, Maxwell gibi kuramcıların yazıların­dan esinlenerek çeşitli araştırmalara girişti. Yaşadığı dönemin sanatına karşı duyarlı olan Seurat, Delacroix, Puvis de Chavannes, Millet'yle ilgili çalışmalarını giderek derinleştirdi, ama bu arada Corot ya da Courbet' nin çalışma tarzlarını da sürekli olarak göz önünde tuttu ve aşırı derece­de dikkatle izledi. Ama ressamın ça­lışmalarında en çok izlenimciliğin et­kisi oldu. 1882-1883 yılları arasında doğal boyutlarda gerçekleştirdiği de­senler, kısa sürede, sanatçının tonlar­daki karşıtlıkları (ya da kontrastlar) ve gölge-ışık oyunlarım incelemeye yönelmesini sağladı. Bu desenlerden biri olan Edmond Aman-Jean 'ın Portresi, 1883 Salonu'na kabul edildi ve eleş­tirmenlere göre belli ölçüde başarılı sayıldı.Bu dönemden başlayarak, Seu­rat desen konusunda sanatının do­ruk noktasına ulaştı [Okuyan Kadın, 1883; Alacakaranlık, 1884). 1884'te büyük boyutlu iki tuvali olan Asnieres'de Yıkanma 'yi tamamladı.

Doğayı örnek alarak çok sayıda ve hazır­lık niteliğinde etüt, kroki, desen ve re­sim çizdikten sonra oluşturduğu bu yapıt, karmaşık bir teknikte gerçekleş­tirilmiştir. Yer yer izlenimci (sözgeli­mi, ırmak) ve bölmeci ya da divizyonist (sözgelimi, yamaçtaki otlar) doğ­rultudadır; insanların sırtları açısından da farklı bir yapı sunan bu yapı­tın bir bütün olarak ele alındığında ge­ne de türdeş olduğu gözlenir. 1884 Sa­lonu jürisi tarafından geri çevrilen bu tablo, bir yıl sonra ilk Bağımsızlar Sergisi'nde halka sunuldu; Seurat bu sergide Signac ve Charles Angard'la tanıştı. Signac'ın aklını çelmesi üstü­ne 1885 yazını deniz kıyısında ve Le Havre'a yakın bir yer olan Grandcamp'da geçirdi ve orada ilk deniz manzaralarını gerçekleştirdi (Grandcamp Koyu, 1885). Dönüşünde yakla­şık yedi ay boyunca, başlıca yapıtla­rından biri olan ve noktacılığın gerçek bildirgesi olarak kabul edilen Yazın Grandejatte Adasında Bir Pazar Gü­nü (1884-1885) üstünde çalıştı. Son iz­lenimciler sergisine (15 Mayıs-15 Ha­ziran 1886) sunulan bu tablo, Monet, Renoir ve Sisley'in şiddetli tepki gös­termelerine yol açtı. Seurat, kısaca Grande-jatte olarak adlandırılan bu kompozisyondan ön­ce, çok sayıda etüt gerçekleştirmişti, aynı çalışma biçimini Poz Veren Ka­dınlar (1888, Pennsylvania) adlı yapı­tında da uyguladı, ayrıca bu tablonun, daha küçük boyutta bir kopyasını da yaptı (Poz Veren Kadınlar, 1888; Alte Pinakothek, Münih). Sirk Geçidi'nde (1887-1888), birbiri için düzenlenmiş olan çizgi ve renk öğeleri, son derece ince ve ustaca ha­zırlanmış bir kompozisyon şeması su­narlar; altm kesitlerin kullanımı, de­rinlik etkisinin azaltılmış olması, işa­ret ve biçimin bireşimine ağırlık veril­mesi, bu yapıtta XX. yy. başlarında ortaya çıkacak olan geometrik soyut­lama doğrultusundaki büyük yapıtla­rın yapısını görme olanağını verir. Ay­nı biçimde, hareketin üsluplaştırılmış bir biçimde gösterimi (Chahut, 1890), fütürizme ileten araştırmaların ha­bercisi sayılır.

kurtulamayarak öldü.