İspanyol ressamı (Barselona, 1923). Resim yapmayı kendi kendine öğrenen (1936-1942) Antoni Tapies, 1943'te hukuk öğrenimi görmeye başladı. 1946'da öğrenimini yarıda bı­rakarak kendini tümüyle sanatına adadı. 1945-1947 yılları arasındaki araştırmaları.kolaja ve ıskartaya çık­mış mallardan oluşan gereçlerin kul­lanımına (sicim ve kâğıt parçaları, vb.) dayanıyordu; bu çalışmalar, res­samın sonunda dada düşüncesini anımsatan yapıtlar yaratmasına yol açtı. Miro ile 1949'da karşılaşması, geleneksel tekniklere yabancı olan ge­reçleri özgürce kullanmasını sağladı.  

1949'dan 1953'e kadar gerçeküstücü­lüğün ve Klee'nin etkisinde kaldı. 1953-1954'te kolaj çalışmalarına döndü, resimlerinde kullandığı mad­delere kum da karıştırdı. O tarihten sonraki kompozisyonlarında dadanın ya da gerçeküstücülüğün izlerine Tas­lanmaz Bunlar tam anlamıyla kişisel olan son derece belirsiz bir üslubun taslağı sayılır. Gerçekten de, bu üslup figüratif olarak nitelenemez ama bu­nunla birlikte elden geldiğince yoğun bir biçimde, dolaysız "görünen"in al­tında yatan acıklı gerçekliği anımsat­mayı amaçlar. 1960 yıllarında, yapıt­ları temelde "duvar imgesi", bir başka deyişle gri ya da kahverengi düz­lem yüzey çevresinde gelişir veya işa­ret ya da yazıtlarla (Graffitili Resim, 1969) örtülüdür. Sıkıntı izleriyle iyice ağırlaşmış olan bu garip yüzeylerde sanatçı 1969-1970 yıllarından başlaka deyişle gri ya da kahverengi düz­lem yüzey çevresinde gelişir veya işa­ret ya da yazıtlarla (Graffitili Resim, 1969) örtülüdür. Sıkıntı izleriyle iyice ağırlaşmış olan bu garip yüzeylerde sanatçı 1969-1970 yıllarından başlayarak düğümlü paçavralar, torbalar, hatta mamul eşyalara yer verdi. Her zaman daha köktenci olan estetiği yadsımasıyla Tapies günümüzdeki ki­mi yoksul sanat temsilcilerinin dene­yimlerine yaklaşmışa benzemek­tedir.Ressamm ayrıca sanat konusunda çe­şitli yazıları vardır.