|
Edebiyat -
Yazarlar
|
|
Hikâye ve roman yazan Bahaeddin Özkişi, 1928'de İstanbul'da doğdu. 10 Kasım 1975'te İstanbul'da hayata veda etti. Büyükbabası Manisa Demirci ilçesinin Nakşi şeyhlerinden Hacı Hafit Efendi'nin oğlu Ömer Lütfi Efendi, babası Ömer Lütfi Özkişi'dir. Karagümrük Ortaokulu'nu bitirdi. Sultanahmet Sanat Enstitüsü'nden mezun olduktan sonra Haliç Tersanesi'nde iş hayatına atıldı. Daha sonra İstanbul Teknik Üniversitesi Makina Fakültesi'nde kaynak atölyesinde şeflik yaptı. Oradan Almanya'ya gitti. Almanya'da Kaynak Öğretmen Okulu'nu bitirdi. Süheyl Ünver'den süsleme sanatı dersleri aldı. Bununla ilgili olarak cam üzerine tezhip çalışmalan yaptı. Eski istanbul evlerinin makederini üç boyutlu ve dört cepheli olarak yapmakla uğraştı. Sokakta adlı romanıyla Peyami Safa Roman Yanşması basarı ödülü (1975), Göç Zamanı adlı hikâye kitabıyla Türkiye Milli Kültür Vakfı başarı ödülü (1975) aldı. Edebiyatimızdaki Yeri Bahaeddin Özkişi, yaygın bir romancı değildir. Ama biyografisine bakıldığında onun Ahmet Hamdi Tanpınar'ın teşvikiyle yazmaya başladığı, Akbaba dergisinde gülmece öyküleri yayımladığı (1960-65) görülür. Köse Kadı ve Sokakta adlı romanıyla biliniyor. Tasavvufa ve eskiye olan yakınlığı romanında baskın olan öğelerdir. Peyami Safa, Ahmet Hamdi Tanpınar ve Necip Fazıl Kısakürek gibi, 'içe dönük bakışlanyla yaşamı ve duyarlıktan yansıtanlar'dandır. Batı'ya karşı olma ekseninde Doğuyu sahiplenme -Sokakta romanında olduğu gibi, camiyi, türbeyi, şadırvanı vs. yaşatma-, yalnızca düşünce olarak kalmaz, doğaüstü özelliklerle romanın bildirisinde de yer alan tezdir. Eserleri
Hikâye: Bir Çınar Vardı (1959), Göç Zamanı(1975) Roman: Köse Kadı (1974), Uçdaki Adam (1975), Sokakta (1975)
|
