Türk öykücüsü (İstanbul, 1930). Şişli Terakki Lisesi'ni ve İstanbul Üni­versitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nü bitirdikten sonra bir süre Ankara Radyosu Dış Yayınlar Bölümü'nde çalışan, 1962'de Rockefeller Vakfı'nın verdiği bursla Avrupa'da in­celemelerde bulunan ve yurda dön­dükten sonra (1963) Hacettepe Üniversitesi'nde öğretim görevi alan Bil­ge Karasu'nun ilk öyküsü Seçilmiş Hi­kâyeler dergisinde çıktı (1952). Batı­da İkinci Dünya savaşından sonraki yıllarda gelişen ve metnin kurgusuna, biçimselliğine, yapısına konudan çok ağırlık veren yeni anlatı anlayışından etkilenerek, yaşanmamış bir zamanı arayan çağımız insanının düşlerini ve yalnızlığını, kendine özgü anlatımla iş­ledi, bu doğrultudaki öykülerini Troya 'da Ölüm Vardı (1963) adlı kitabın­da derledi. Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı 'ndaki (1970) öykülerinde günlük yaşamın iç düğümlerini, arayışla­rını, doğa ile olan ilintilerini, uzun be­timlemelerle yansıttı. Giderek öyküle­rinde altbaşlıklar da kullanan Bilge Karasu, Göçmüş Kediler Bahçesi'nde (1980) şiirsel bir tat bırakan simgesel anlatıma yöneldi. Kısmet Büfesi'ndeyse (1982) özellikle bazı ressamların tablolarından yola çıkarak duru ve imgeli anlatımına derinlik kattı. Öykü çalışmalarının yanı sıra, çeviri­ye de ağırlık vererek, özellikle kendi anlayışına uygun yazarları türkçeye aktaran Bilge Karasu, D.H.Lavvrence'dan çevirdiği Ölen Adam (1962) ad­lı kitapla Türk Dil Kurumu Çeviri Ödülü'nü kazandı (1963).