Cumhuriyet devrinin kenarda kalmış olan Yedi Meşaleciler grubunun tek hikayecisi Kenan Hulusi Koray, 9 Haziran 1906 tarihinde İstanbul'da doğdu. İstanbul Erkek Lisesi'nden mezun olduktan sonra Edebiyat Fakültesi'ne devam eden Koray, basın hayatına atıldı. 1934 yılında çalışmaya başladığı Vakit gazetesinde yazı işleri müdürlüğünü de üstlendi. Takvimler 23 Mayıs 1943'ü gösterdiğinde, İkinci Dünya Savaşı münasebetiyle ikinci defa askerliğini yaptığı sırada Adapazarı'nda tifüsten vefat etti. Öldüğü zaman henüz 37 yaşındaydı.

İlk yazılarını fakülte yıllarında Servet-i Fünûn dergisinde ya­yımladı. Şairane bir üslûpla kaleme alınan bu hikâyelerde güçlü bir romantizm vardır.

Halit Fahri Ozansoy yönetimindeki Servet-i Fünûn dergisinde çalışmalarını yayınlayan yedi genç Sabri Esat Siyavuşgil, Yaşar Nabi Nayır, Muammer Lutfi Bahsi, Vasfi Mahir Kocatürk, Ziya Osman Saba, Cevdet Kudret Solok ve Kenan Hulusi Koray, 1928 yılında Yedi Meşale adlı ortak bir kitap yayımlarlar. Bu grubun al­tı şairi arasında nesirle, hikâye ile devamlı olarak uğraşan tek edebiyatçı Kenan Hulusi Koray'dır. Yedi Meşale kitabında "De­nizin Zaferi", "Bir Mezarcının Hayatı" ve "Abajur" adlı hikâyele­ri yayınlanır ve beğenilir. Yeniliğin peşinde koşan yedi gencin bu ortak kitabı büyük yankılar uyandırır. Kitabın takdir görmesin­den ve çalışmalarının övülmesinden hoşlanan yedi genç edebi­yatçı, Meşale adıyla on beş günlük bir dergi de çıkarırlar. Sekiz sayı okuyucuya ulaştıktan sonra kısa ömürlü dergiler kervanına katılan bu dergide Kenan Hulusi'nin yayımlanan "Bir Yudum Su" isimli hikâyesi genç yazarımıza şöhretin kapısını aralar. Hi­kâye, yazarın basılan kitaplarında yer alır.

Prof. Dr." İnci Enginün yazar için şu değerlendirmeyi yapar: "İlk hikâyelerinin bazıları biraz fantastik, korku hikâyeleridir. Kader bu hikâyelerde bazen sembollerle kendini belirtir, bazen de mekâna ve hikâye kahramanlarının ruhlarına sinmiş olarak akıbete süratle yaklaştırır." Koray'ın Vakit gazetesinde yayımla­nan hikâyelerinde realitenin daha da ön plâna çıktığına dikkat çeken Enginün, "Yazar bu hikâyelerinde biraz da mesleğinin tesi­riyle, günlük basit olayları konu olarak işler. Fakat bütün bu hi­kâyelerinde, ele aldığı tip ve olaylara müsamahalı bir bakışı var­dır" der.

Esasen Kenan Hulusi Koray'ın yaklaşık 15 yıl süren yazı ha­yatında Yedi Meşale çevresindeki (1928-1931) yazıları ile Vakit gazetesine girdiği 1931'den ölümüne kadar süren edebî hayatını birbirinden ayırmak mümkündür. Yazar ilk döneminde muhay­yileye ağırlık verirken, ikinci devrinde gerçekçi edebiyat akımına bağlı görünür. Vakit'te Sadri Ertem'in yönetiminde Refik Ahmet Sevengil, Selahattin Enis, Reşat Enis ve Bekir Sıtkı Kunt'un bu­lunduğu bir edebiyatçılar grubu vardır. Bu atmosferin tesirinde kalarak Yeni Gerçekçilerle birlikte ve onlarla aynı doğrultuda yazmaya başlar. Yeni Gerçekçi akımın 'yol açıcı'larından, 'öncü'lerden biri kabul edilir.

Hikâyelerini bir bütün olarak ele aldığımızda, Koray'ın gaze­tecilikten gelen alışkanlıkla bir "vak'a" endişesi taşıdığını görü­rüz. Her hikâye belli bir olaydan yola çıkar. Hikâyede şekil ile muhtevayı uyumlu kılmaya çalışan yazarımız kendine örnek ola­rak seçtiği Ömer Seyfettin'in izinden gider. Fantastik ve rüya ile gerçek arasında gidip gelen hikayeleriyle de Ahmet Hâmdi Tanpınar'ın ve Sait Faik'in müjdecisi sayılır. Yakaza âleminin yazıcısıdır. Hikâyelerinde mekân olarak genelde İstanbul'u tercih eden Kenan Hulusi, merkez olarak seçtiği olaylardaki insanlara karşı sevgi doludur. Ona göre, bütün beşerî zaaflarına ve kusurlarına rağmen insanlar sevilmeli ve korunmalıdır. Bu duygu, hemen hemen bütün hikâyelerine akseder. Gerçekçilik rüzgârına kapılıp bu tarzda hikâyeler yazan Kenan Hulusi, kendine özgü usta bir üslûp oluşturur. Gazetecilikten devşirdiği olaylara bir sanatçı ti­tizliği ekleyerek orijinal hikâyeler vücuda getirir.

Kenan Hulusi Koray, hikâyeciliği yanında mensur şiir diyebileceğimiz nesirleriyle de önemlidir. Ki bunlar son derece rahat, seyyal ve üslûp endişesi taşıyan parçalardır. Türkçe'nin ihtişamını ve zarafetini yansıtan bu denemelerde, dil güzelliğinin yanı sıra sağlam bir düşünce zemininin de teşekkül ettiğini gör­mek mümkün. 1928 ile 1931 yılları arasında kaleme alıp yayımla­dığı bu nesirlerde kuvvetli bir ahenk sezilir. Süslü bir beyân, renkli bir ifade ve güçlü bir muhayyile bu metinlerin bariz vasıf­larıdır. "Bir Yudum Su", "Ceylan Sesi", "Esmanın Aşkı", "Altın Oluk", "Cevahir Bedesteni" ve "Mavi Göl" bu hikâye ve nesirler­den sadece birkaçı.

Milliyet, Vakit, Resimli Uyanış, Hayat, Muhit, Bütün, Yeni Türk Mecmuası, Yeni Mecmua, Varlık, İkdam ve Tan gibi gazete ve dergilerde hikâye ve yazıları yayınlanan Kenan Hulusi Koray'ın ilk kitabı Bir Yudum Su 1929'da basılır. Ölümünden sonra derlenen hikâyeleri yine bu adla 1944'te yayımlanır. Hikâyelerinin bir kısmı "Bahar Hikâyeleri" adıyla 1938'de, "Bir otelde Yedi Kişi" ise 1940'ta neşredilir. Yazarımızın kitaplarına girmiş ve gazete-dergi köşelerinde kalmış hikâyelerinden bir seçme yapan Prof. Dr. İnci Enginün'ün Kenan Hulusi Koray'dan Hikâyeler kitabının ilk baskısı 1973'te, ikinci baskısı ise 1983'te yapılır. Yazarın ayrıca Son Öpüş, R.B.K. Pansiyonu adlı uzun hikâyeleri, Osmanoflar isimli 1938'de Vakit'te tefrika edilmiş ancak yeni kitaplaşan bir romanı vardır.