İlköğrenimini.aralarında Amerikan ve Fransız kolejlerinin de bulunduğu çe­şitli okullarda yaptıktan sonra bir sü­re Heybeliada Bahriye Mektebi'nde okuyan, ardından da İstanbul Üniver­sitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bö-lümü'ne giren Necip Fazıl Kısakürek, buradaki öğrenimini yanda bırakıp, 1925'te Milli Eğitim Bakanlığı'nın aç­tığı sınavı kazanarak Paris'e gitti. Bu kentte başladığı felsefe öğrenimini bü­tünlemeden, bir yıl sonra yurda döne­rek İstanbul'da ve Ankara'da çeşitli bankalarda çalıştı (1926-1939). Bu dö­nem içinde on yedi sayı süren Ağaç adlı edebiyat dergisini çıkardı.1939-1943 yılları arasında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fa­kültesi, Ankara Devlet Konservatuvarı, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde öğretmenlik, Son Pos­ta, Yeni İstanbul, vb. gazetelerde fık­ra yazarlığı yaptı. 1943'te yayımlama­ya başladığı Büyük Doğu adlı edebi­yat dergisini 1945'ten sonra siyasal bir dergiye dönüştürdü. Burada ya­yımladığı bazı yazıları nedeniyle bir­çok kez yargılanıp tutuklandı. 1980'de Kültür Bakanlığı Büyük Ödülü'nü, İman ve İslam Atlası (1981) ad­lı yapıtıyla da 1981'de Milli Kültür Vakfı Kültür Armağanı'nı aldı. 

Cumhuriyet döneminin ilk şairleri arasında ünlü bir ad olarak yer alan Necip Fazıl Kısakürek, XIX. yy. Fran­sız şiirinin özellikleriyle Türk halk şii­rinden gelen yapı özelliklerini kaynaş­tırarak kurduğu ilk şiirlerinin içeriğin­de kişinin iç dünyasını verme ustalı­ğını gösterdi. Ünlü "Kaldırımlar" ad­lı şiirinde de görüleceği gibi yalnızlık, korku, ölüm konularım işledi. Büyük bir kentte tek başına kendi trajedisi­ni yaşayan birinin iç dünyası ile dış dünyasının somut karşılığını bulmak için arayışa geçişini ve bireyin etten bir kalıp olup ince bir ruha yöneldiği­ni sergiledi. Daha sonraki yıllarda gi­zemci duyguların egemen olduğu metafizik şiirler yazdı. Bu özellikleriyle kimi edebiyat araştırmacılarına göre, insana ve doğaya açılan şiirin karşı­sında yer aldı.

Hece ölçüsünü, tat veren bir söyleyiş ustalığıyla kullanmasına karşın, içe­rik açısından giderek kalıplaşmış bir düşünce yinelenmesine düştü. 1932'de yayımladığı Ben ve Ötesinde­ki şiirlerden sonra yazdıklarında, ge­lişen Türk şiirini yakından izlemediği ve siyasal tartışma ortamında yazdı­ğı düzyazıları nedeniyle şiirini ikinci plana ittiği görüldü. Bu döneme ilişkinşiirlerini Sonsuzluk Kervanı (1955) ve Çile (1962) adlı kitaplarda top­ladı. 

Çeşitli tiyatro oyunları, öyküler, ince­lemeler, vb. de yazan Necip Fazıl Kı­sakürek, Tohum (1935) adlı oyununda, Fransız işgali sırasında, Maraş'ta ge­çen bir sevgiyi işledi. Bir Adam Yarat­makla (1938) ölüm saplantısını konu edindi.Nam-ı Diğer Parmaksız Salih' te (1949) kumar tutkusunu ele aldı. Ozanın tiyatro alanındaki son yapıt­ları da, şiirinde olduğu gibi siyasal dü­şüncelerinin aracı oldu. 

Eserleri:

Şiir: Örümcek Ağı (1925); Kaldırımlar (1928); Ben ve Ötesi (1932); Sonsuz­luk Kervanı (1955); Çile (1962); Şiir­lerim (1969). 

Oyun: Tohum (1935); Bir Adam Ya­ratmak,Künye (1940); Sabırtaşı (1940; 1947 CHP Piyes Yanşması'nda birincilik kazandı); Para (1942); Nam-ı Diğer Parmaksız Salih (1949); Reis Bey (1964); Siyah Pelerinli Adam (1964); Ahşap Konak (1964); Yunus Emre (1969); Abdülhamit Han (1969); Kan­lı Sarık (1970); Mukaddes Emanet (1971) 

Öykü: Birkaç Hikâye, Birkaç Tahlil (1933); Ruh Burkuntularından Hikâ­yeler (1965); Hikâyelerim (1970).  

Anı, deneme, inceleme, fıkra: Namık Kemal (1940); Çerçeve (1940); Halka­dan Pırıltılar (1948); Çöle İnen Nur (1950); 101 Hadis (1951); Cinnet Mustatili (1955); Büyük Doğuya Doğru (1959); İlim Beldesinin Kapısı Hazre-ti Ali (1964); Ulu Hakan II. Abdülha­mit Han (1965); Büyük Kapı (1965); Peygamber Halkası (1968); Tanrı Ku­lundan Dinlediklerim (1968); Binbir Çerçeve (1968); Türkiye'nin Manza­rası (1968); O ve Ben (1974); Hitabe (1975); Babıali (1975); İhtilal (1976); İman ve İslam Atlası (1981)