İlk ve orta öğrenimini Diyarbakır' da, yüksek öğrenimini İstanbul Üni­versitesi Tıp Fakültesi'nde (1939-1945) tamamlayan Orhan Asena, Eğil, Niksar, Ulukışla'da hekimlik yaptı (1946-1952). Çocuk hastalıkla­rı uzmanı olunca (1955), Çocuk Esirgeme Kurumu'nda ve Sosyal Si­gortalar Kurumu'nda çalıştı. 1964-1966 ve 1971-1977 yılları arasında Almanya'da hekimlik yaptıktan son­ra, Ankara'ya yerleşti. Edebiyata lise öğrencisiyken şiirler ve öyküler yazarak başlayan Orhan Asena, önce iki şiir kitabı (Masal, 1940; Kıtfcanaat, 1955) çıkarmış,Tanrılar ve İnsanlar (Gılgameş) adlı oyununun 1954-1955 tiyatro mevsi­minde sahneye konmasından ve başarı kazanmasından sonra, bütü­nüyle tiyatroya yönelmiştir. 

OYUNLARININ GENEL KONUSU 

Orhan Asena aşağı yukarı bütün oyunlarında "başkaldırma sorunu" nun değişik görünümlerini sergile­miştir; ama başkaldırmaya yol açan tarihsel ve toplumsal temellerin derinlemesine incelemesini ve yo­rumlamasını yapmaz, başkaldırma­yı insanlığın dramı olarak yansıtır. Tanrılar ve İnsanlar'da (Gılgameş), tanrıların ölümsüzlüğü, insanların ölümlülüğü konusu içinde, Gılgameş' in, halkını korumak için, tanrılara meydan okuması, tanrılara eşit ol­manın verdiği gurur anlatılırken, Tohum ve Toprak'ta (Alemdar Paşa, 1964) Alemdar Mustafa Paşa'nm yenilikçi ve düzenleyici girişimleri­nin, gerici ve çıkarcı kesimlerin çe­virdiği dolaplar karşısında sonuçsuz kalışı dile getirilir. Alemdar Musta­fa Paşa'nın intihar etmesiyle son bulan oyunda, böyle bir ortamda tohumun yeşeremeyeceği ana dü­şüncesi işlenmiştir. Simavna'lı Şeyh Bedreddin'de (1969) çağının toplum­sal koşullarını değiştirme savaşı­mına giren bir kişinin dramı yansıtı­lır: Fadik Kız'da (1968) babası tara­fından satılmak istenen Fadik Kız'ın sevdiğine kaçması, sevdiği adamın onu sömürmesinden sonra geneleve düşmesi ve ilk sevgilisi tarafından öldürülmesi anlatılır. Atçah Kel Mehmet'teyse (1970) haksızlığa başkaldıran, haksızlıklarla savaşırken halkına yabancılaşan ve sonunda yenik düşen Kel Mehmet'in tarihsel ve bireysel çerçeveli dramı sergilenir. 

Oyunları:

Korku (1956); Tanrılar ve İnsanlar (1959; 1960 Türk Dil Kurumu Tiyatro Ödülü); Hürrem Sultan (1960); Kocaoğlan (1962; 1956'da Basın Yayın Genel Müdürlüğü'nün açtığı yarışmada birincilik ödülü); Yalan (1962); Kapılar (1963); Tohum ve Toprak/Alemdar Paşa (1964); Ge­cenin Sonu (1964); Fadik Kız (1968); Simavnalı Şeyh Bedrettin Atçalı Kel Mehmet (1970; TRT 1970 Sanat Ödülleri Yarışması Başarı Ödülü); 16 Mart 1920 (1974); Şili'de Av (1975; 1975 İsmet Küntay Tiyatro Ödülü); Ölü Kentin Nabzı (1978; 1980 İsmet Küntay Tiyatro Ödülü); Ali (çocuk oyunu, 1979); Ölümü Yaşamak (oynanışı: 1982; 1982-1983 Avni Dilligil Tiyatro Ödülü); Ya Devlet Başa, Ya Kuzgun Leşe (1983)